Nara – pierwsza stolica Japonii

Nara

Pierwsza stolica Japonii została założona w roku 710. Znajduje się tutaj 8 skarbów wpisanych na Listę Światowego Dziedzictwa UNESCO. Po Kioto jest zatem na drugim miejscu pod względem ilości obiektów reprezentujących japońskie dziedzictwo kulturowe. Trzeba tu koniecznie zobaczyć świątynię Todaiji z posągiem Daibutsu (Wielki Budda), który jest największym posągiem Buddy wykonanym z brązu na świecie (15 m wysokości, 250 ton). W centralnym miejscu Todaiji znajduje się Pawilon Wielkiego Buddy, który jest największym drewnianym budynkiem na świecie.

W samym sercu miasta znajduje się duży park (ponad 600 ha), utworzony w roku 1880, u stóp wzgórza Wakakusa. Znajdują się tutaj liczne stawy, szerokie trawniki oraz ukwiecone aleje. Można tu nie tylko pospacerować, wynająć rykszę czy odpocząć, ale także spotkać setki swobodnie żyjących w nim jeleni. W religii Shinto uważa się je za posłańców bogów, więc blisko 1200 jeleni żyjących w Nara stało się symbolem miasta i uznane zostały za skarb narodowy.

Spacerujące po mieście daniele i sarny, turyści mogą nakarmić sprzedawanymi na ulicach ciasteczkami (Shika Senbei), cena 150 jenów za małą paczkę (5 zł). Należy jednak być bardzo ostrożnym, gdyż jelenie nauczyły się prosić lub wręcz nagabywać przechodniów o ciasteczka i potrafią robić to dość nachalnie. Zdarzało się również, że raniły przechodniów ostro zakończonymi rogami, dlatego dzisiaj większość z nich nosi rogi obcięte lub przypiłowane. Wokół parku widoczne są tablice informacyjne, z których za pomocą piktogramów łatwo zorientować się czym grozi, zbyt bliska znajomość z jelonkami.

Dojazd z Kioto do Nary

Do Nara z Kioto można dojechać pociągiem. W zależności od tego, do jakiego pociągu się wsiądzie, podróż może trwać ok. 60-70 minut. Na dworcu Kintetsu warto odwiedzić biuro informacji turystycznej.  Znajdziemy w nim plany, broszury i informacje o mieście i jego zabytkach, dostępne w języku angielskim.

Miasto można zwiedzić na piechotę (szczególnie polecane w ciepłe, słoneczne dni) lub korzystając z lokalnej komunikacji autobusowej. Wokół centrum miasta jeżdżą dwa autobusy typu „loop bus”, którymi można dojechać do świątyń, położonych wokół lub na terenie parku Nara.

1 -dniowy bilet wokół Parku Nara kosztuje 500 jenów (18 zł), 1-dniowy bilet na obszar całego miasta –  kosztuje 1000 jenów (37 zł).

UNESCO – lista światowego dziedzictwa kulturowego

Zabytki starożytnego miasta Nara (źródło) stanowią wyjątkowe świadectwo ewolucji japońskiej architektury i sztuki, i wyraźnie ilustrują najważniejszy okres rozwoju kulturowego i politycznego Japonii, gdy Nara (wówczas pod nazwą Heiji-kyo) funkcjonowała jako stolica kraju. W tym okresie zostały stworzone ramy zjednoczonego rządu, a wraz z rozwojem miasta narodziło się silne, scentralizowane państwo, ukształtowała się tożsamość narodowa i rozwinęła się japońska kultura.

Wszystkie zabytki zostały wpisane na listę UNESCO w roku 1988 i znajdują się na terenie miasta Nara. Na listę zabytków trafiło osiem obiektów głównych i ponad 70 budynków mniejszych – o łącznej powierzchni 617 ha.

W miejscu obecnie znajdującej się Nary, na końcu jedwabnego szlaku – powstało miasto Heijo-kyo.  Zostało ono starannie wybrane, zgodnie z chińskimi zasadami geomancji. Wiedza ta, polegała na właściwej obserwacji zarówno kształtu terenu jak i obiektów na nim się znajdujących, również symboli i miejsc kultu.  W chinach, elementy geomancji zawarte w filozofii i zasadach planowania otoczenia, zwanych Feng shui, wykorzystywane były dla pozyskania lepszego zdrowia, szczęścia i harmonii z własnym otoczeniem.

Starożytna Nara

Na planie miasta Heijo-kyo, na prostokątnej siatce – rozmieszczono pałace, buddyjskie świątynie, sanktuaria Shinto, budynki użyteczności publicznej, domy i drogi. Sam pałac, położony na północnym końcu alei centralnej, zajmował 120 ha. Powstały również budynki pełniące funkcje oficjalne – odbywały się w nich uroczystości polityczne i religijne. Szczególne znaczenie miała hala widowiskowa (Daigokuden), hale państwowe (Chodo-in), oraz rezydencja cesarska (Dairi) wykorzystywana m. in. w celach administracyjnych. W centrum miasta usytuowany był zamek, a po wschodniej i zachodniej stronie ulokowano dwa targi oraz dwie strzegące stolicy świątynie. Całość otoczono murem.

Na listę UNESCO zostały wpisane: miejsca archeologiczne (Pałac Nara), pięć świątyń buddyjskich (Todai-ji, Kofuku-ji, Yakushi-ji, Gango-ji i Toshodai-ji), sanktuarium shinto (Kasuga -Taisha) oraz krajobraz kulturowy (Puszcza Kasugayama). Wszystkie te miejsca dostarczają informacji na temat religii i życia w stolicy Japonii w VIII wieku – okresu, w którym dokonywały się głębokie zmiany polityczne i kulturowe.

Nara – świątynia Kofuku-ji

Świątynia została wybudowana w roku 669 w Uji, na południe od Kioto. 41 lat później, w roku 710 została przeniesiona do Nary, na rozkaz rodziny Fujiwara, która była jej właścicielem. Miejsce wokół świątyni rozrastało się w bardzo szybkim tempie. W czasach największego rozkwitu miasta (VIII-XII w), cały kompleks obejmował ponad 12 tyś m2 i liczył 175 budynków.

Świątynia jest interesująca pod względem architektonicznym, gdyż zachowała się do dzisiaj w oryginalnym stylu zwanym wayo, charakterystycznym dla Japonii z tamtego okresu (bez wpływów chińskich).

W roku 2010, świątynia obchodziła 1300 rocznicę powstania.

Kofuku-ji – na co zwrócić uwagę?

  • W centralnym miejscu znajduje się pięciokondygnacyjna pagoda, będąca drugą pod względem wielkości pagodą w Japonii – dzisiejszy symbol Nara. Pagoda kilkukrotnie była odbudowywana, gdyż pięć razy doszczętnie spłonęła. Ostatnia rekonstrukcja miała miejsce w roku 1426 (ok. 600 lat temu), i przetrwała do dzisiaj.
5-cio kondygnacyjna pagoda
  • Tokondo – to wielki Pawilon Wschodni, powstały na cześć cesarzowej Gensho w roku 726. Pawilon również kilkukrotnie był trawiony przez pożary, ostania odbudowa miała miejsce w roku 1415.
  • Kokuhokan to dawny refektarz, obecnie pełniący funkcje skarbca oraz świątynnego muzeum.
  • Centralny Złoty Pawilon, został zniszczony w pożarze w roku 1717. Mimo, że ok. 100 lat później w miejscu pawilonu powstała hala zastępcza, Złoty Pawilon nie został odbudowany. W ostatnich latach podjęto jednak decyzję o jego pełnej rekonstrukcji i obecnie znajduje się on w pełnej przebudowie. Ponowne otwarcie pawilonu zaplanowane jest na rok 2018.
  • Na terenie świątyni znajdują się również dwie ośmiokątne sale: Północna i Południowa, w których znajdują się cenne zabytki. Sala Północna, oryginalnie zbudowana w roku 721, pełniła funkcję mauzoleum na cześć założyciela i głównego fundatora miasta Nara – Fujiwara no Fuhito. Oryginalny budynek jednak spłonął w roku 1049, a ostateczna rekonstrukcja miała miejsce w roku 1210. Budynek ten przetrwał do dzisiaj i jest najstarszym na terenie świątyni. Sala Południowa zbudowana w roku 813, nie przetrwała do dzisiaj. Budynek, który obecnie możemy oglądać został zrekonstruowany w latach 1741-1789.  Sala Południowa pełniła funkcję mauzoleum i najważniejszej świątyni dla rodu Fujiwara.  Obie sale otwarte są dla zwiedzających tylko kilka razy w roku (Sala Południowa tylko raz w roku: 17 października)

Pawilon Tokondo można odwiedzić w godzinach 9.00 – 17.00. Bilet wstępu 300 jenów (ok 10 zł). Skarbiec Kokuhokan, czynny w tych samych godzinach jw., bilet wstępu 600 jenów (ok. 20 zł). Na obie atrakcje można kupić bilet łączony w cenie 800 jenów (ok. 26 zł).

Nara – świątynia Todaji

W roku 743, na mocy rozkazu cesarza Shomu, rozpoczęto budowę obiektu mającego zmieścić największą brązową rzeźbę świata – Wielkiego Buddę.  Przy wznoszeniu głównego budynku Daibatsu-den, pracowało ponad 350 tyś ludzi. Znajdujący się w jej wnętrzu posąg (poświęcony w roku 751), wylewano w 8 częściach (osobno twarz i ręce) przez ponad 3 lata. Budowla została zakończona w roku 752 i do dzisiaj pawilon jest największym drewnianym budynkiem na świecie. Co więcej, oryginalny budynek był o 1/3 większy od znanego nam obecnie, ale część pawilonu ucierpiała w pożarach, przez co – po kolejnych rekonstrukcjach – został on pomniejszony do obecnych rozmiarów (57m długość, 50m szerokość, 48.7 m wysokość).

Do ciekawostek architektonicznych należy również dodać fakt, że cała konstrukcja pawilonu powstała bez użycia gwoździ, a poszczególne elementy dopasowane są do siebie przy pomocy otworów, wgłębień i drewnianych kołków.

Pomnik buddy ulegał kilkukrotnemu zniszczeniu – głównie w wyniku trzęsień ziemi. Posąg, który możemy oglądać obecnie, odlany został w roku 1692.

Co roku świątynię odwiedza ponad 3 mln turystów.

Todaji – na terenie świątyni warto zwrócić uwagę na:

  • wielką Bramę Południową – Nandai-mon, która ma aż pięć przęseł i przykryta jest podwójnym dachem. W filarach bramy znajdują się strażnicy Nio (z 1203 roku), symbolizujący początek i koniec życia.
  • Pawilon Wielkiego Buddy – Daibatsu-den, w którym przytłacza ogrom posągu ze złoconego brązu, przedstawiający Daibatsu Vairocanę. Jest to kosmiczny Budda, siedzący w pozycji kwiatu lotosu. Jego wymiary są imponujące: cały posąg ma 15 m wysokości, głowa- 5.3 m, każde oko – 1 metr długości, każde ucho ma ponad 2.5 metra, a całość waży ok. 250 ton.  W pawilonie znajduje się również posąg Nyoirin Kannon – spełniającej prośby, oraz Kokuzo Kannon, będący symbolem mądrości.
  • Ośmiokątną Latarnię, która stoi przed wejściem do świątyni. Szacuje się, że latarnia powstała w tym samym okresie, w którym Nara stała się stolicą Japonii. Latarnia wykonana jest z brązu i ma ponad 4.6 m wysokości.
  • złoty Sorin – spiralna kolumna, będąca zwieńczeniem dachu każdej pagody. Ta, która stoi obok świątyni, była kiedyś umieszczona na dachu jednej z dwóch zbudowanych w tym czasie pagód. Każda z nich miała 100 metrów wysokości i w czasach ich wzniesienia były najwyższymi pagodami na świecie. Obie pagody spłonęły i jedyną pozostałością po nich jest właśnie ten Sorin.  W parku obok świątyni – złota spiralna kolumna stoi w miejscu, w którym kiedyś stała jedna z pagód.

Z dworca Kintetsu można dostać się do świątyni pieszo (ok. 20-25 minut). W sezonie letnim czynna jest w godzinach 7.30 – 17.30. Bilet wstępu do Daibatsu-den – 500 jenów (18 zł).

Nasze wrażenia z wizyty w świątyni Todaiji

W dniu, w którym my odwiedziliśmy Nara, padał deszcz. Deszcz, szare niebo i liczne parasole nad głowami przechodniów, zmieniły nie tylko nasze plany dotyczące długich spacerów po parku, ale również naszą percepcję – odbiór wrażeń estetycznych. Zdjęcia zabytków wyszły szare i niewyraźne, a jelonki żyjące w parku chowały się pod drzewami i nie były chętne do pozowania przed obiektywem aparatu. Parasole przechodniów zasłaniały nam widoki na interesujące obiekty, a samo robienie zdjęć „spod parasola” nie było łatwe i narażało nasze aparaty na przemoknięcie.

Kiedy jednak doszliśmy do świątyni Todaiji, a naszym oczom ukazał się tłum turystów przykrytych kolorowymi parasolami, wiedzieliśmy, że to prawdziwe szczęście być w tym miejscu w takim deszczowym dniu. Dzięki temu, mogliśmy odebrać inne bodźce i docenić inne walory miasta, niż te jakich dostarcza słoneczna pogoda. Urzekły nas lśniące od deszczu chodniki, nasycone barwy otaczającej przyrody i znacznie mniej turystów na ulicach.

Najważniejszą jednak niespodzianką była możliwość wzięcia udziału w modlitwie – w świątyni Todaji, którą poprzedził marsz ponad 1000 mnichów. Szli oni w długim barwnym korowodzie, pod osłoną parasoli – w grupach, które charakteryzowały odrębne stroje. Mnisi śpiewali, modlili się, grali na instrumentach lub rozmawiali ze sobą. Przemarsz zatrzymał wszystkich turystów, dzięki czemu mogliśmy w spokoju przyjrzeć się wszystkim jego uczestnikom.

Kiedy przemarsz się skończył i po ok. 30 minutach, wszyscy weszli do wnętrza świątyni – wahaliśmy się czy nadal warto do niej wchodzić, bo przecież 1000 osób właśnie weszło do środka. Jakie było nasze zdziwienie, kiedy okazało się, że cała ceremonia (modlitwa), odbyła się na podeście umieszczonym na środku pawilonu, a pozostali wierni i turyści spokojnie mogli nadal do niego wejść i obejść na około nie tylko podest z ponad 1000 osób, ale i znajdujący się na nim pomnik Wielkiego Buddy.

W świątyni znajduje się również interesująca makieta, pokazująca najważniejszego budynki starożytnego miasta Nara, częściowo zachowane do dzisiaj.

Nara – świątynia Kasuga Taisha

Droga z Todaiji do świątyni Kasuga Taisha prowadzi częściowo przez Park Nara, miasto i las. Zabudowania świątyni stoją na skraju pięknego, bardzo dobrze zachowanego lasu pierwotnego, w którym znajdują się malownicze mostki, drewniana zabudowa czy kamienne latarnie.

Świątynia Kasuga Taisha powstała w roku 768.  Znana jest głównie dzięki 3 tysiącom latarni, które wierni składali tu w ofierze przez wieki. Latarnie stoją na drodze do świątyni – wzdłuż głównej alei, stoją również przed jej wejściem. Latarnie wykonane są z brązu lub z kamienia. Na terenie świątyni latarnie zdobią również wnętrza długich korytarzy – przeważają latarnie wiszące w kolorze złota lub czerwieni. Wszystkie latarnie zapalane są dwa razy w roku (w nocy 14-15 sierpnia oraz 3-ciego lutego), podczas festiwalu Mantoro.

Na terenie świątyni znajduje się również bardzo ciekawe miejsce – komnata Fujinami-no-ya. Jest to ciemne pomieszczenie, pozbawione światła z zewnątrz, a jedynym źródłem światła są zapalone latarnie. Wrażenie jest niesamowite, spacer wewnątrz trwa tylko przez chwilę. Okrąża się ten mały pawilon w kompletnych ciemnościach, nie widząc nawet osób stojących przed nami, a mimo to białe, migoczące światło z latarni stwarza magiczny nastrój. Komnata została przygotowana, dla tych, którzy nie mogą tu być w czasie festiwalu Mantoro. Ma ona dostarczyć tych samych doświadczeń jakie przeżywa się podczas nocnego festiwalu i zachęcić do powrotu do świątyni w lutym lub w sierpniu.

Kasuga Taisha – Fujinami-no-ya

W świątyni czczone jest bóstwo, które opiekuje się miastem – Takemikazuchi, które według legendy przybyło tu na grzbiecie jelenia. W mitologii japońskiej, jest uznawane za bóstwo grzmotu i miecza. Takemikazuchi brał również udział w  pierwszych zawodach sumo w historii kraju.

Świątynię można odwiedzić w godzinach 6.00-18.00 w sezonie letnim, lub 6.30 – 17.30 od października do marca. Bilet wstępu 500 jenów (ok. 18 złotych).

Nara – świątynia Yakushi-ji

Siedziba sekty Hosso, założona w roku 680 przez cesarza Tenmui, przeniesiona do Nary w 718 roku. Jest jedną z najstarszych i najbardziej czczonych świątyń w mieście. Była poważnie uszkodzona w kilku pożarach, ale ostateczna rekonstrukcja miała miejsce w 1528 roku.

Na miejscu warto zwrócić uwagę na ocalałą, oryginalnie zachowaną Wschodnią Pagodę Toto. Ma ona 34 metry wysokości i składa się trzech kondygnacji.  Główny pawilon Kondo (z 1635 roku), mieści wykonaną z brązu wielką triadę Buddy Yakushiego (z 697 roku).

Przed wejściem do świątyni znajduje się kamień – Historyczny Pomnik Starożytnej Nary, upamiętniający wpisanie zabytków Nary oraz Świątyni Yakushiji na listę Światowego Dziedzictwa Kulturowego UNESCO.

UNESCO – świadectwo Dziedzictwa Kulturowego

Ze stacji Kintetsu, można do świątyni dojechać pociągiem. Należy wsiąść do pociągu Kintetsu Nara i dojechać do stacji Yamato-Saidaiji. Następnie należy przesiąść się do pociągu Kintetsu Kashihara i wysiąść na stacji Nisinokyo. Cała podróż zajmie ok. 25 minut i kosztować będzie 260 jenów (8,5 zł).

Można również dojechać tu autobusem: 70, 72 lub 97 (ok. 15 minut, koszt 260 jenów) ze stacji Kintetsu. Wysiada się na przystanku Yakushiji, ale powrót z przystanku Yakushiji-Higashiguchi

Świątynię można odwiedzić w godzinach 8.30 – 17.00, bilet wstępu 800 jenów (26 zł).

Uwaga! Zabudowania świątyni są częściowo zamknięte z powodu trwających tam prac rekonstrukcyjnych. Planowane zakończenie renowacji przewidziane jest na rok 2018.

Ciekawostka

W ostatnich latach, w ramach przygotowań do obchodów 1300 rocznicy ustanowienia stolicy w Nara (Heijo-kyo), podjęto próbę częściowej rekonstrukcji pałacu cesarskiego Heijo. Na terenie, na którym nadal trwają prace archeologiczne, odtworzono główną bramę (Suzakumon), oraz ogród Toin Teien, wykorzystywany przez rodzinę cesarską w czasie przyjęć.  W 2010 otwarto również Salę Audiencyjną (Daigokuden) z dekoracyjnym tronem oraz sufitem przyozdobionym malowidłami przedstawiającymi chińskie znaki zodiaku oraz cztery strony świata.

Zarówno stanowiska archeologiczne jak i odbudowane obiekty można zwiedzić, codziennie (poza poniedziałkami), w godzinach 9.00 -16.00, wstęp wolny.

Przydatne linki

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.